
|
Nico Laan heeft met zijn inzending de jury op een aantal punten verrast:
De locatiekeuze voor zijn anamorfose en daarmee samenhangend de materiaalkeuze. De anamorfose is op het strand gemaakt.
Nico tekent niet met kleur, maar met reliëf. Zijn lijnen zijn gevormd door een in het strand gegraven geul en vlak daarnaast een dijkje gevormd door het zojuist uit de geul vrijgekomen zand, en verder door het effect van licht en schaduw.
Ook de schaal van de anamorfose is een verrassing. Nico gebruikt voor zijn "Poort naar de zee" ongeveer een half voetbalveld.
Bij deze afmetingen is ook de benodigde ooghoogte niet van een menselijke maat.
Nico gebruikt een birds-eye-view op 18,75 meter.
Ook hoe hij de foto van de anamorfose maakte is een verrassing:
Niet vanaf een duintop. Nee, zijn camera wordt opgelaten aan een vlieger en wordt in positie gehouden door een speciale
ophangconstructie.
Hij bereidde zijn object gedegen voor. Als een landmeter berekende hij de exacte plaats voor zijn lijnen.
Het beoogde beeld en het gerealiseerde beeld is perfect.
Een klein stipje op het strand blijkt in werkelijkheid een paard met koets. Hiermee wordt meteen duidelijk dat de omvang van de anamorfose bijzonder groot is.
De gemaakte foto is "een plaatje": De anamorfose harmonieert volstrekt met de omgeving van strand, zee en lucht.
|

|