Bruno's column - augustus 2002
[ vorige ] [ overzicht ] [ volgende ]
Overkomt U dat ook wel eens?
Je wilt iets heel lelijks fotograferen. Als je dan de foto afgehaald hebt, blijkt dat het
er niet zo lelijk uitziet als de werkelijkheid. Mij overkwam dat weer toen ik onlangs het
afzichtelijkste "kunstwerk", dat ik ooit in mijn leven gezien heb, wilde
fotograferen (zie afbeelding rechts).
Het ontsiert sinds september 2000 het Vrouwe Justitiaplein achter het
nieuwe gerechtsgebouw in Utrecht. Het is werkelijk monstrueus: een chaotisch gekneed geval
van cement..., een omweg waard als U in de buurt komt, want de foto is flatteus.
Om te laten zien hoe ORDENING in zo'n vertikaal oprijzende kolom weldadig aandoet,
zocht ik naar een geschikte afbeelding van een obelisk.
De pharao's hadden er veel voor over om deze ranke pyramiden uit de granietformaties in
het uiterste zuiden van Egypte te laten zagen en ze daarna honderden kilometers over de
Nijl naar het noorden te vervoeren. De Romeinse keizers vonden ze ook prachtig en stalen
er veel uit Egypte om er de pleinen van Rome mee te verfraaien. Dat ze de ingebeitelde
hieroglyphen niet konden lezen was geen bezwaar: het waren mooie ranke naalden van
kostbaar materiaal die de pleinen een voornaam aanzien gaven.
Ik vond geen geschikte afbeelding, maar bij het zoeken kwam ik links staande
foto tegen van een omhoogspiraliserende minaret uit Samara aan de Tigris, gebouwd
omstreeks 850 AD. Niet zo sierlijk als een obelisk; daar is hij te breed voor, maar wel
mooi: wiskundig geordend.
Als U nu toch op het Vrouwe Justitiaplein gaat kijken (10 minuten lopen
vanaf het station), moet U ook een aandoenlijk stukje architectuur bekijken: het
Sterrenhofje, dat het plein begrenst en dat men dank zij vele protesten niet afgebroken
heeft voor nieuwbouw. Het is een aaneenschakeling van eenvoudige meetkundige figuurtjes.
Het doet mij denken aan de nu bija antieke kinderbouwdozen met echte steentjes.
Als kind vond ik het altijd jammer, dat er maar één brugboogje in mijn doos zat.

Naïeve kunst met een heel kleine k ..., maar toch een glimlach recht tegenover de 27 meter hoge rottende goliath van Nicolas Pope, die het centrum van het plein ontsiert.
[ vorige ] [ overzicht ] [ volgende ]