Bruno's column  -  november 2002

[ vorige ] [ overzicht ] [ volgende ]

HOE MAAK JE ZO'N NON-DING?

Onmogelijke figuren bestaan. Het zijn afbeeldingen met een innerlijke tegenspraak. Het bekendste voorbeeld is de onmogelijke driebalk, waarvan één van de opstaande balken naar voren komt en de andere naar achteren, terwijl ze - en nu komt de tegenspraak -   bovenaan volkomen normaal aaneensluiten.

Het wordt een beetje anders, als we bovenstaande foto bekijken: is dat geen reëel ding van hout? Maar dan is het een NON-ding! Dat kan niet bestaan.
Fototrucage?? Helemaal niet; met de opname is niet gemanipuleerd.

Hoe maak je dan zo'n NON-ding eigenlijk? Liever die van het sigarenkistje!
Ik was van plan het te proberen met drie balkjes, maar helaas had ik geen balkjes en geen zaag. Kon het anders? Toen realiseerde ik me, dat van de balkjes van een onmogelijke driebalk altijd slechts twee zijden zichtbaar zijn. In plaats van massieve balkjes zouden twee dunne latjes voldoende zijn. En deze waren uit het hout van een sigarenkistje met behulp van een stanleymesje te snijden en met velpon aan elkaar te plakken. Zo ontstond een model met een minimum aan materiaal. Daarvan werd een aantal foto’s gemaakt.
De bedoeling was om later door een timmerman het model met massieve balkjes uit te laten voeren. Die kwamen er ook: prachtig afgewerkt en witgelakt.
Ondertussen waren al enige van mijn foto’s gereproduceerd en kwamen aanvragen binnen om ze commercieel te gebruiken. Ik schreef dan terug, dat ik veel mooiere modellen had, en daar foto’s van kon sturen. Maar dat pakte anders uit: men stond erop de “sigarenkistjes-foto’s” te gebruiken. Achteraf begrijpelijk: de onmogelijkheid werkte sterker door de herkenbaarheid, door gebruik van alledaags materiaal.

Hoe het object in elkaar zit ziet u op bovenstaande foto’s, waarbij het op een spiegel is gelegd (links) en waarbij er een spiegel achter is geplaatst (rechts). Wie het object zelf wil maken, heeft misschien wat aan de onderstaande schets.

De maten, en zelfs hun onderlinge verhoudingen, zijn niet kritisch. De kortere loodrechte balk is schuin afgesneden. De juiste hoek vindt U door proberen: A in de figuur moet bij B precies aansluiten als u er onder de juiste richting naar kijkt.

Met behulp van dezelfde techniek kunnen ook heel ingewikkelde modellen gemaakt worden, zoals (hierboven) een door Reutersvärd bedachte figuur die hij “the most impossible object” noemde.

[ vorige ] [ overzicht ] [ volgende ]